środa, 4 maja 2011

Polska ulica - Fashion People Poland

Jaka jest Polska ulica?
Szara, bura, jednowymiarowa, z rozbłyskami kolorowych komet, które bardzo szybko gasną zasypywane szarym popiołem...
Jacy jesteśmy?
Zachowawczy, bojaźliwi, nietolerancyjni, zazdrośni ....
A jacy chcielibyśmy być?
Wyrozumiali, otwarci na nowości, tolerancyjni, tacy po prostu fajni ....



 Pewnie na niejednym blogu/ serwisie o tym czytaliście. Ale ja piszę o tym projekcie z tego względu, iż jest to w moim przekonaniu takie światełko, które pomoże nam nauczyć się tego wszystkiego czego nam brakuje. Tej tolerancyjności, doda nam odwagi, odmieni nasze ulice. Taką pokładam wiarę w Dorotę Wróblewską oraz jej zespół, który ten projekt realizuje.
Więcej o tym projekcie możecie się dowiedzieć tutaj ( Facebook) oraz tutaj ( Kimono ).


Numer 3

Tak więc,  jest i numer 3 :) Zdjęcia zrobione naprędce. 

Naturalnie Lami intensywnie mi towarzyszyła.

O dziwo bardzo dobrze się w niej czuję i tak jak nie lubię szerokich pasków, to  pierwsza sukienka, którą będę tak nosiła właśnie:



Materiał delikatny i troszkę się "ściągnął" przy wszywaniu zamka, ale po obu stronach tak samo więc jest ok :), to kwestia również odpowiedniej igły i nici pewnie.
Bez paska wygląda, też nieźle się prezentuje. 
Jak Wam się podoba?

poniedziałek, 2 maja 2011

Szarosrebrno

Pogoda za oknem troszkę szarobura się zrobiła, więc ja na tą okoliczność wygrzebałam z szafy szaro-srebrny kawałek materiału. 
Puściłam wodze fantazji i teraz już sama nie wiem co mam uszyć :) 


Chyba będzie nr 3, ale nie wiem ..... zobaczymy wieczorem

niedziela, 1 maja 2011

Versace FW 2011/2012

Obejrzałam dziś pokaz domu mody Versace na sezon FW 2011/2012. Nie napiszę nic odkrywczego, podobało mi się, wyszperałam więc od razu filmik na You Tube, zapraszam do obejrzenia.


Spójność kolekcji jest tak duża, że aż boli, tego niestety brakuje dość często kolekcjom z naszego rodzimego ogródka, ciekawe dlaczego ? Może jest to kwestia jakiś obaw, że się cała kolekcja nie spodobać, więc lepiej zrobić coś takiego, gdzie choć jedna pozycja się wywoła aplauz ? Hmm ... czuję się z tą myślą, jakbym odkryła Amerykę ! 




A to kilka zdjęć, które pochodzą ze strony Versace, dla tych którym się filmiku oglądać nie chce :) rozumiem ich, czasami też tak mam ....

1 maja

A było dziś tak
Dla odmiany dnia wczorajszego wybrałam się na spacer w całkiem inną stronę. Mam szczęście mieszkać tuż koło lasu, wystarczy przekroczyć mały mostek nad obwodnicą Trójmiejską i już jest  się w innym świecie. Właściwie, to nie tyle wybrałam się na spacer co postanowiłam w końcu spełniać obietnice dane samej sobie :) A więc zapragnęłam mieć ładne, zgrabne nogi. Po konsultacji z koleżanką, która jest trenerką, psycholożką i generalnie, kiedy potrzebują porozmawiać z kimś mądrzejszym ode mnie dzwonię do niej :D Ustaliłam - obiecałam sobie, że będę truchtać codziennie po godzinie. Nie biegać, ale właśnie truchtać w porywach do spacerku - bo tak mi powiedziała Syla, że w tym kryje się tajemnica pięknych nóg, a wierzcie mi na słowo jej ufam w tej kwestii, hmm może tak będzie wiarygodniej - nie na słowo a na oko, na dwoje oczu.
Po 50 metrach dyszałam jak pies, który przebiegł 200 kilometrów, dacie wiarę ?? Nie myślałam, że tak można ... i to truchtu .... masakra .... Co się stało z moją kondycją ?? Uciekła wraz z pierwszymi promykami wiosennego słońca? ! Szybko przeszłam z trybu trucht +spacer w tryb spacer + spacer. Tak mniej więcej wyglądałam dysząc 
Ale spacer był ucztą dla moich zmysłów. Wszystko się zieleni, rwie się do życia. To jest piękne. Jestem typowym mieszczuchem, lecz w zakamarkach mojej duszy tli się potrzeba obcowania z przyrodą. Wrocław jest cudowny, ale w tej kwestii zawsze odczuwałam braki, a tutaj.... wystarczy zrobić kilka kroków i całkiem inny świat. Mam nadzieję, że tempo w jakim Trójmiasto się rozwija nie zachwieje tej równowagi. 

To wyjście pozwoliło mi naładować bateryjki, świeże powietrze wyczyściło mi całkowicie głowę z nadmiaru myśli, zbędnych myśli. 


Aloe Blacc - I need a Dollar


Dialog społeczny

Piękny dzień wczoraj był ale tylko do czasu. Świeciło słoneczko, z temperaturą troszkę gorzej - 10 stopni, od morza wiał wiatr, którzy przenikliwym zimnem dotykał każdą najdrobniejszą kosteczkę mojego ciała. Pomyślałam sobie, że świetnym pomysłem jest spacer brzegiem morza. Tak jak pomyślałam to i zrobiłam :) Szybko wciągnęłam na nogi swoje kaloszki - w końcu zamierzałam spacerować brzegiem morza - no ok,. nie morza a zatoki. Zwał jak zwał, ale jedno jest pewne zamierzałam bliżej zaprzyjaźnić się z lodowatą wodą. 
Wyglądałam tak oto. Nie zastanawiałam się głębiej nad moim strojem. Kaloszki, rajstopki, spódniczka, sweterek, bluzeczka i jeszcze kurteczka - czułam się świetnie, do czasu chciałoby się rzec. Zdjęcie nie jest najlepsze, bo też nie zamierzałam Wam pokazywać tej stylizacji, ale to co mnie spotkało niejako zmusiło mnie do tego. Na spacerku również aparatu nie miałam, więc przepraszam fajnych krajobrazów nie będzie.
Nie spodziewałam się, że mój look wzbudzi tyle emocji wśród innych przechodniów. Skrajnych emocji, od achów i ochów po zwroty typu: "lustra w domu nie masz?". Był też tematem do sprzeczki pewnej pary, dziewczyna zdecydowanie była na tak, jej partner nie koniecznie. Podejrzewam, że jak tylko się urodziłam to wzbudzałam sprzeczne emocje - w końcu miałam być chłopcem ... ale nie o tym chciałam. Wrócę do "lustra w domu nie masz?". Jak widać na załączonym zdjęciu lustro mam :) 
Jedno jest pewne, na tle nadciągającej szarej fali w stronę Skweru Kościuszki widoczny był jeden fioletowy punkt, którym byłam Ja właśnie, ale jak trudno jest być takim kolorowym punkcikiem? Widzą to tylko Ci, którzy próbowali. 
Ostatnio czytałam na blogu Doroty Wróblewskiej dyskusję na temat naszych ulic, dlaczego są szaro-bure, dlaczego nie ubieramy się fajnie, kolorowo, dlaczego jesteśmy konformistami jeżeli chodzi o look. Zdaje się, że ja odpowiedź na te pytania wczoraj znalazłam. Pomimo całej mej pozytywnej energii, odwagi i chęci prezentowania sobą coś więcej niż tylko kolejny trybik homodżdżownicy "prawie" skutecznie udało się "lustra w domu nie masz" sprowadzić mnie do odpowiedniego poziomu w społeczeństwie. Odpowiedniego, ale tylko w przekonaniu tych wszystkich innych i tylko "prawie" :) Ale zdaje sobie sprawę, że nie każdy jest taki jak ja, a wielu chciałoby prezentować sobą coś więcej niż tylko "szarą masę", a ta "szara masa" skutecznie im na to nie pozwala. Mój look wczorajszy był dla mnie istnym dialogiem społecznym, bez słów coś udało mi się jednak zakomunikować a inni? No cóż, musieli użyć wielu słów, na niektóre ja bym się nie odważyła, zbyt szanuję innych ludzi i ich odrębność. Wiem na 100%, że nie tylko ja toczę nieustanną walkę z wyznawcami "co ludzie powiedzą" i bardzo się cieszą, że nie jestem sama w tej walce :), a każda jedna duszyczka przeciągnięta na naszą stronę cieszy jakby to było 100 duszyczek :)
Pozdrawiam Was w ten słoneczny aczkolwiek zimny poranek, a jeżeli zamierzacie wyjść na spacer w kaloszkach .... NIE WAHAJCIE SIĘ !!!