środa, 16 marca 2011

Osobista stylistka - Patrycja Michalak

Dziś mam przyjemność, właściwie to mamy :) gościć Patrycję Michalak, jedną z najlepszych Polskich stylistek. Dla mnie ta rozmowa, co prawda w formie wirtualnej, ale jakby nie było rozmowa, jest bardzo ciekawym przeżyciem. Zatrzymałam się na chwilkę w rozmyślaniu nad samą sobą. Mam nadzieje, że i Wy znajdziecie w niej coś dla siebie. Wywiad długi ale wart poświęcenia odpowiedniej ilości czasu :)
Patrycjo, bardzo Ci dziękuję za poświęcony czas, jest to dla mnie ogromna przyjemność poznać kogoś o tak fantastycznej osobowości jak Ty, z wielką radością dorzucam Cię do mojej galerii Siewców pozytywnej energii :)
 
Na zdjęciu: Patrycja Michalak
 
Kim jest osobista stylistka? Jakiś czas temu w Polsce nikt nie słyszał o kimś takim, a obecnie każda dziewczyna marzy o tym, żeby się choć raz spotkać z taką osobą.
Osobista stylistka to osoba, która po prostu pomaga dobrze się ubrać. Zarówno jeśli chodzi o styl na co dzień jak i stylizacje biznesowe, do pracy czy na specjalne okazje. Faktycznie jeszcze parę lat temu nikt nie słyszał o tym zawodzie a on istniał. Przy np. pokazach mody pracuje cały sztab profesjonalistów od wizerunku, kreatorów mody, projektantów. Są to zawody pokrewne.
Dzisiaj media wychodzą ponad to i pokazują, jak wyglądać dobrze również na co dzień. Popularne są wszelkie programy, w których dokonuje się metamorfozy. Wszelkie poradniki dotyczące makijażu, ubioru zalewają internet. Właściwie celem takich programów jest szokować, spowodować show modowy, który przyciągnie widza przed ekrany. Zafascynowani odmianą odbiorcy zaczynają się zastanawiać również sami nad sobą, czy aby dobrze wyglądają i czy faktycznie można coś w ich wizerunku zmienić. A nie da się ukryć, że nasz wygląd ma zasadniczy wpływ na nasze samopoczucie.
Nie wiem czy każda dziewczyna marzy o tym by zostać stylistką, ale na pewno znaczna liczba kobiet marzy o takiej metamorfozie. O zmianie , która po pierwsze spowoduje, że poczują się znakomicie, po drugie wzbudzi podziw otoczenia. Nie ma co się oszukiwać, ubieramy się nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim dla innych… kobiet :) Lubimy wyglądać lepiej od innych, lubimy błyszczeć. Po prostu.  
 
Cowboy Girl (Stylizacja Patrycji)
Czy jest jakiś złoty środek na to aby wyglądać pięknie i modnie?
Oczywiście. Tylko, że składa się na niego kilka aspektów.
Są dwie rzeczy, o których wspominam na starcie. Prawidłowe odżywianie i dobrze dobrany biustonosz.
To, co spożywamy i jak żyjemy na co dzień ma wpływ na naszą wygląd (cera, oczy, paznokcie) oraz na nasze samopoczucie. Truizm, ale wart powtarzania.
Źle dobrana bielizna zaś spowoduje, że chociażby nie wiem jak piękną sukienkę kobieta włożyła to nie będzie ona leżeć tak jak powinna, gdy mamy obwisły biust lub wystające spod zbyt ciasnego biustonosza fałdki.
Ważna jest też kobiecość. Nasze ulice zalane są spodniami jeansowymi  Kobiety poprzez spodnie starają się zakryć dosłownie wszystko, co jest ich atutem  Ja rozumiem, że wygoda jest istotna, ale myślę, że tutaj popadliśmy w pewną skrajność. Jeansy czy kolor czarny wydają się po prostu bezpieczne i wygodne. I taki sposób myślenia krzywdzi płeć piękną. Jest tyle seksownych kobiet, które są po prostu schowane w szarych, nie rzucających się w oczy workach. Działają w ten sposób na swoją niekorzyść, bo po prostu nie wyglądają dobrze. To samo tyczy się panów, którym bardzo daleko do elegancji a tym bardziej indywidualizmu, jeśli chodzi o nasz kraj.
 
Czy modnie to oznacza: jak papużka ubierać to wszystko co proponują wielcy projektanci?

Nie jestem za tym aby ślepo podążać za modą. Modą można się inspirować. Więc jeśli np. w tym sezonie modny jest pomarańcz to nie oznacza, że mamy zaraz wydać kilkaset złotych na sukienki, spodnie, bluzki w kolorze pomarańczowym. Wystarczy stonowany, klasyczny strój podrasować delikatnym pomarańczowym paskiem, torebką lub innymi dodatkami, które w subtelny sposób nas ożywią i zwrócą uwagę innych. Dodatki najczęściej stanowią kluczową rolę w stylizacji. Ponad to bądźmy sami sobie projektantami. To, co proponują wielcy to są ich własne wizje. Dlaczego sami nie możemy stworzyć czegoś oryginalnego? Na naszych ulicach brak indywidualizmu. 
 
Moda powraca, w sumie można by powiedzieć, że jakoś tak zamyka się w kilku stałych trendach, po co więc co sezon projektanci trudzą się, męczą, żeby wymyślać coś nowego?

Po to, żeby to sprzedać. To jest biznes. Projektanci bazują na pewnych założeniach, mają sprostać wymaganiom opartymi na badaniach rynku. Dlaczego np. w większości kolekcji na wiosnę-lato wykorzystano buty na platformach, koturny wiązane w kostkach? Przecież gdyby każdemu z projektantów zostawić wolną rękę bez mówienia co ma być w sprzedaży przez cały rok to każdy stworzyłby zupełnie inne obuwie.

Kto dla Ciebie jest ikoną stylu?


Podoba mi się styl Lagerfelda, zawsze elegancki, ale z pieprzem, a co najważniejsze - wierny sobie.

Twój ulubiony projektant i dlaczego ?

Moje upodobania zależą od danej kolekcji, ale przyznam, że ostatnio jestem pod wrażeniem ostatnich kolekcji Rosselli Jardini - projekantki Moschino. Kobiecość z charakterem. Łączenia bieli z granatem, czerwienią, męskie kapelusze połączone z eleganckimi marynarkami. To samo w kolekcji na jesień 2011 tylko w wydaniu marynarskim. Polecam obejrzeć. ( Ja: Przybliżę Wam więc tę kolekcję w najbliższym czasie)

Czy jest coś takiego jak uniwersalny zestaw, który zawsze jest na miejscu, na czasie ?

Nie ma uniwersalnego zestawu. Nie ubierzemy przecież takiego samego stroju do pracy i jednocześnie na galę wieczorną. Są uniwersalne rzeczy, które okraszone odpowiednimi na daną okazję dodatkami mogą stworzyć styl biznesowy lub wieczorowy. Np. weźmy małą czarną. 
Set: Wiola :)
Nałożymy na nią np. szarą marynarkę, czarne lub szare obuwie, do tego aktówka, zegarek i mamy elegancką business woman.

 
 
 
 
 
 
 
 
Set: Wiola
Ta sama mała czarną w zestawie z długim sznurem pereł, eleganckimi szpilkami i małą, ale np. srebrną torebką tworzą stylizacje wieczorową.

Wniosek jest taki i to zalecam klientom, że należy na początku zaopatrzyć szafę w klasyczne rzeczy i różne dodatki.

 
 
 
 
 
 
I na koniec, czy możesz dać kilka rad czytelniczkom. Jakie kolory łączyć a jakie nie, do jakiej figury co zakładać, czy tak modne spódnice tulipanki każda z nas może nosić czy lepiej nie?

To jak łączyć kolory zależy od tego, co chcemy zakryć a co uwypuklić. To co jest naszym atutem powinno być odziane w jaśniejszy lub bardziej krzykliwy kolor. Natomiast to, co chcemy zakryć musi być w stonowanym ciemniejszym kolorze. Ponad to ważne jest ustalenie naszego typu urody, czy jest to typ ciepły i delikatny, a może przygaszony szary lub mocny zimny . Jeśli już to osiągniemy stosujemy zasadę - barwy korzystne dla nas powinny znajdować się blisko twarzy czyli bluzki, naszyjniki, apaszki, kolczyki, poza tym rejonem możemy poszaleć. Co do łączenia kolorów dzisiaj panuje dowolność, dobrze, a raczej bezpieczne jest trzymanie się 3 kolorów, żeby ubiór był wyrafinowany, ale i elegancki. Dzisiaj jednak obserwujemy masę kolekcji, które aż kipią od całej gamy barw i są to świetne kolekcje.
Sesja klasyczna ( Stylizacja Patrycji)

Ja polecam trzymać się dwóch zasad. Ubierajmy się zgodnie z naszym charakterem, osobowością, ale i nie bójmy się eksperymentować z kolorami. Zwłaszcza kiedy mamy sezon na tęczę barw a nasze ulice są po prostu szare.

O fasonach można by mówić i mówić. Należy dążyć do sylwetki iks. Czyli obwód ramion powinien równać się obwodowi bioder. Zaznaczona musi być talia. Musi być równowaga długości np. nóg, umiejscowienia talii do reszty ciała. Jest dużo pań, które są węższe w ramionach a szersze w biodrach. Toteż należy to równoważyć np. marynarkami z bufkami i prostymi klasycznymi spodniami bez kieszeni po bokach. Co do spódnic tulipanek- zalecane są dla pań z talią i zgrabnymi udami no i typów z męska sylwetką czyli bez kształtów kobiecych. Uważałabym jeśli chodzi o sylwetki z mocnymi udami. Tutaj taki typ spódnicy doda objętości.


 
Na blogu Patrycji oraz na jej stronie - wizytówce możecie pooglądać stylizacje oraz poczytać ciekawe wpisy, zapraszam, zdjęcia również pochodzą stamtąd :).

wtorek, 15 marca 2011

I u mnie też róż :)

Nie myślałam, że jestem do tego zdolna. Moje garderoba raczej jest ściśle określona :) a tutaj niespodzianka, zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia, na szczęście z wzajemnością. Moja pierwsza różowa rzecz w szafie :) 
Jak Wam się podoba ??
Sweterek: Mango z Szafy Marzeń, sukienka F&F, torebka F&F, buty - allegro.

poniedziałek, 14 marca 2011

Moja "Szafa marzeń"



To co robię teraz, pewnie nie wyjdzie mi na dobre, ale lubię dzielić się z  Wami tym  co fajne :) Znalazłam swoją Szafę marzeń :) Mały, przytulny sklepik w Centrum Gdyni. W sympatycznej, pawie rodzinnej atmosferze można poprzeglądać ciuszki. Zawsze znajdę coś dla siebie - niestety :) Raz to jest bluzeczka Dorothy Perkins, innym razem sweterek z Topshopu, czy też z River Island. Przy okazji można dobrać też odpowiedni błyszczyk, cienie, pomadkę z Avonu ;) A co najważniejsze, Pani Marzenka zawsze pamięta o swoich klientkach, wie co która lubi i co będzie im pasować. Fajnie jest odebrać telefon: "Pani Wiolu, niech pani wpadnie do mnie, mam świetny sweterek z Topshopu dla Pani." 


Szafa Marzeń mieści się przy ul. Kilińskiego 3 ( boczna Świętojańskiej) w Gdyni. Jak będziecie w okolicy wpadnijcie, może się tam spotkamy :)




sobota, 12 marca 2011

Wiosna w garderobie - Matthew Williamson

Dzisiejsza cudownie wiosenna aura zmotywowała mnie do poszukania idealnej kolekcji, którą mogłabym z całym dobrodziejstwem inwentarza przygarnąć. I tym oto kluczem przeszukiwałam kolekcje kreatorów bardziej tudzież mniej mi znanych. I znalazłam :) A dokładnie znalazłam na nowo Matthew Williamson'a. Brytyjski projektant wcześniej nie zachwycał mnie tak jak dziś, ale to też w dość ograniczonym zakresie - ograniczonym do kolekcji Summer 2011. Każda kolekcja Williamson'a jest znacznie inspirowana kulturą Indii, ale w letniej bardzo subtelnie przemycił akcenty wschodnie, bardziej kojarzą mi się z tendencją etniczną w kontekście looku hippisowskiego.

Gorsety podkreślają kobiece wdzięki, a spodnie z podwyższonym stanem idealnie wyszczuplają. Bardzo urokliwy jest tkany gorset, wersja dla odważnych. Ten krój gorsetu przypomina mi skandaliczny gorset Madonny. Gorset od zawsze jest obowiązkową pozycją w kobiecej garderobie, ale kiedyś był narzędziem tortur a dziś seksowną bluzeczką :).



Sukienki proste w kroju, zdobione fakturą, model 27 boski, przykuł moją uwagę podczas pokazu, projektant wykazał się wyjątkowym poczuciem dobrego smaku. Dużo zaryzykował zdobiąc taki wzór materiału w ten sposób - łatwo przekroczyć granicę kiczu, ale efekt oszałamiający.

Bardzo urzekły mnie spódniczki al'a Pocahontas. Połączenie stylu lat '20 z etnicznym designem ma swój urok.  Ciekawi mnie jakbym wyglądała w tej fioletowej :). 


Źródło zdjęć tutaj.

Moda nie zna płci?


Poprzedni artykuł tak naprawdę był takim zaczepno-obronnym artykułem przed tym oto.  
Riccardo Tisci stworzył kolekcję można powiedzieć unisex albo może bardziej androginiczną.  Czy jest możliwe aby moda była unisex?, aby zaistniało zjawisko "ono" w modzie? Czy nie prowadzi to do zatracenia naszej tożsamości? 
Nasuwa mi się mnóstwo pytań w związku z tym, ale sama nie jestem w stanie sobie na nie odpowiedzieć, potrzebna by była dyskusja :) Może ten artykuł taką spowoduje. 

Wcześniej to domeną kobiet było sięganie do typowo męskich elementów mody. Coco Chanel wskoczyła w spodnie, Marlena Dietrich posunęła się odrobinę dalej nosząc garnitury w męskim stylu. Pierwszym projektantem, który stworzył całą kolekcję stylizowaną na 
Źródło: pic
męską ale dla kobiet był Yves Saint Laurent. I tak naprawdę te zabiegi stylistyczne, myślę, że śmiało tak możemy je nazwać, miały na celu ( oprócz wygody - bo to nie ulega wątpliwości, że w pewnych momentach życia spodnie są niezastąpione, np. jazda na koniu - nie wiem komu przyszło do głowy, że wygodniej jest w spódnicy i to długiej, nie dziwię się w ogóle Coco, że zamieniła ją na spodnie) podkreślenie walorów typowo kobiecych. Dobrze skrojony męski garnitur dodaje tylko seksapilu, ale czy mężczyzna w spódnicy wygląda równie seksownie jak kobieta w spodniach? 
Źródło: pic.
 A może jest tak, że panowie zazdroszczą nam kobietą spódniczek? :) Nie sądzę, wydaje mi się, że może to jest podyktowane bardziej chęcią zaistnienia w świecie fashion projektantów. Jestem dość krytycznie do tego nastawiona, może za jakiś czas się przekonam :). Choć kiedyś, jednak moda była unisex. W starożytności nie znano w modzie pojęcia płeć. Zarówno i kobiety i mężczyźni nosi się tak samo - długie sukmany, spódnice, płaszcze. W Starożytnym Egipcie mężczyźni nosili  szenti - nie było to nic innego jak chusty przewiązane wokół bioder. Lubicie drapowane sukienki? ja też, są one z kolei  stylizowane  na męski himation z antycznej Grecji. Tunika, pallium, toga itp. itd. Mogłabym tak bez końca. Tylko, że ... no właśnie to, że tak się wówczas noszono wynikało z obecnej sytuacji świadomości albo może wiedzy - po prostu nie było wyboru. W obecnych czasach taki trend jest świadomym zabiegiem stylistycznym. Możemy pozwolić sobie na więcej, na większą swobodę w każdym zakresie ( ubolewam nad tym jednak, bo są takie aspekty życia, gdzie wolałabym aby ta swoboda była mniejsza). I tutaj dochodzę do kolejnego etapu androginii - model/ka rodzaju ONO. Muzą Jeana Paula Gaultiera jest Andrej Pejic. Model/ka. Wystąpił w finale pokazu haute couture jako panna młoda. 
Źródło: pic.
Poznalibyście, że to mężczyzna?  ja nie. Mam takie skojarzenie, że to nie stylizacja na unisex ale bardziej jednak na kobietę. Głośno jest o Lea T., Andre J, James Franco , Ash Stymest - wszystko to mężczyźni, którzy może nie czują się dobrze w swojej skórze, a może znaleźli swój sposób na zaistnienie w świecie? 

Moda nie zna płci, to fakt. My sami nadajemy jej dopiero odpowiedni charakter, nie jest tak, że to co męskie jest tylko dla mężczyzn, a to co kobiece tylko dla kobiet. Nic co dla ludzi nie jest nam obce ( taka parafraza Mickiewicza mi się wkradła  ciekawe co nasz Wieszcz powiedział by o tym, że zagościł na blogu modowym ;)) ale wszystko należy dawkować z umiarem. Ja jednak wolę, gdy mój mężczyzna spędza mniej czasu niż ja przed lustrem :)

piątek, 11 marca 2011

Męska szafa

Oglądając wybiegi męskich pokazów zadumałam się na chwilkę bo jakoś tak szaro - buro tam było. Zdziwiło mnie to troszkę, gdyż po naszej stronie mocy ( w sensie damskiej) będzie dość barwnie i kolorowo.
Zestawienie sandałów ze skarpetkami u Diora przywiódł mi na myśl widoki o których wszyscy chcemy zapomnieć.


Jeden z moich kolegów na pytanie czy ubrał by kurteczkę w panterkę, a może legginsy lub też spódnico-spodnie nie odpowiedział nic, tylko spojrzał dość wymownie... Nic więcej mówić nie musiał, ale w sumie wydawało mi się, że jest taki raczej dość otwarty na eksperymenty z lookiem :D.
Jednak Riccardo Tisci projektując kolekcje SS2011 dla Givenchy sądził chyba inaczej, hmm a może ktoś powinien go uświadomić ? Chciałam maila napisać ale nie znalazłam adresu...

 
Chciałybyście zobaczyć swojego mężczyznę tak ubranego na ulicy?

Spodobała mi się za to kolekcja Martina Margiela. Proste kroje, które zawsze wyglądają elegancko, fajne połączenie materiałów, ascetyczny design podkreślają dodatki ze skóry. Kolekcja jest fajna, ale sama stylizacja kampanii zbytnio mi się  kojarzy z człowiekiem pierwotnym ...


Jeżeli zobaczycie mężczyznę ubranego w płaszcz rodem z "Columbo" lub też stylizowanego na gimnazjalistę z lat '40 to możecie być pewne, że uciekł on właśnie z pokazu kolekcji SS 2011 Driesa van Notena. Projektant przywrócił do łask spodnie bermudy, płacze zapinane na jeden guzik oraz kurtki bejsbolówki.
 


Na szczęście są to tylko inspiracje fashionerskie, statystyczny mężczyzna ( kobieta zresztą również) ubiera się zazwyczaj w sieciówkach :) I tutaj na szczęście jest troszkę radośniej i przyjemniej.
Zara wita wiosnę bardzo kolorowo. Hitem są czerwone spodnie ( sama obecnie takich poszukuję ). 


Marks & Spencer ze znaną sobie estetyką przywraca do łask kratkę, co wydaje mi się dość odważną propozycją. Efekt jest udany wg mnie.

Na koniec zostawiłam Cammel Activ :) 



Kolekcja całkowicie wpisuje się w obecne trendy, nie ulega to wątpliwości, ale marka pomimo iż męska stawia na kobiety :) Każda z nas wchodząc na stronę Cammel Active może kazać rozebrać się wybranemu modelowi, sądzę że to taki mały bonusik do zakupów. Miłej zabawy.


Przegląd skończony, choć powiem, wam, że najlepiej ubranych mężczyzn widywałam swojego czasu w pewnym klubie we Wrocławiu, tak samo jak i najlepszą muzykę tam słyszałam, ach to były czasy - klubu już nie ma, tak samo jak Wrocławia tamtego nie ma :(.

czwartek, 10 marca 2011

Okulary

Muszę wymienić okulary i to niestety nie te przeciwsłoneczne :(. Aby poprawić sobie humor przejrzałam najnowsze kolekcje. Dlaczego tak jest, że zawsze, ale to w każdej kwestii, każda rzecz którą wybieram jest tą najdroższą z możliwych ?!. Bielizna, buty, płaszcz, sweter, kurtka, laptop, kolczyki, bluzka ...i tak dalej i tak dalej.... i teraz oprawki do okularów ... Też tak macie? Więc ten humor nie koniecznie sobie poprawiłam.
Najgorsze jest to, że okulary noszę od 10 lat i wciąż się nie przyzwyczaiłam do nich, i chyba już się nie przyzwyczaję. Przeszkadzają mi, są jak natrętny niechciany trik nerwowy, którego nie chcemy a jest i musimy z nim żyć - znaczy się, ja takiego triku nie posiadam, ale słyszałam, że tak jest :). Wracając do okularów - ograniczają pole widzenia ( wiem, że to śmieszne bo bez nich widzę co najmniej słabo), ciągle o coś w nich zahaczam, przeszkadzają w całowaniu ( tak, tak to bardzo ważna sprawa :) - po prostu nie cierpię ich! Na szczęście wymyślono soczewki kontaktowe a dokładnie samą ideę wymyślił Leonardo da Vinci. O dzięki Ci wielki Leonardo, ale niestety nie każdy może nosić je cały czas, dla mnie również jest to niestety, stąd moje poszukiwanie idealnych oprawek okularowych. 

Prada:



Burberry:


Bvgari - propozycja prosto z lat '60:


Dolce&Gabbana


Przegląd zamyka Ray Ban:




Właściwie można znaleźć wszystko od seksownych krągłości po geometryczne kształty, od lekkich i frywolnych po dynamicznie podkreślające charakter. I co ja mam wybrać? A Wam, które się podobają najbardziej?

Zdjęcia pochodzą stąd i stąd.