poniedziałek, 14 marca 2011

Moja "Szafa marzeń"



To co robię teraz, pewnie nie wyjdzie mi na dobre, ale lubię dzielić się z  Wami tym  co fajne :) Znalazłam swoją Szafę marzeń :) Mały, przytulny sklepik w Centrum Gdyni. W sympatycznej, pawie rodzinnej atmosferze można poprzeglądać ciuszki. Zawsze znajdę coś dla siebie - niestety :) Raz to jest bluzeczka Dorothy Perkins, innym razem sweterek z Topshopu, czy też z River Island. Przy okazji można dobrać też odpowiedni błyszczyk, cienie, pomadkę z Avonu ;) A co najważniejsze, Pani Marzenka zawsze pamięta o swoich klientkach, wie co która lubi i co będzie im pasować. Fajnie jest odebrać telefon: "Pani Wiolu, niech pani wpadnie do mnie, mam świetny sweterek z Topshopu dla Pani." 


Szafa Marzeń mieści się przy ul. Kilińskiego 3 ( boczna Świętojańskiej) w Gdyni. Jak będziecie w okolicy wpadnijcie, może się tam spotkamy :)




sobota, 12 marca 2011

Wiosna w garderobie - Matthew Williamson

Dzisiejsza cudownie wiosenna aura zmotywowała mnie do poszukania idealnej kolekcji, którą mogłabym z całym dobrodziejstwem inwentarza przygarnąć. I tym oto kluczem przeszukiwałam kolekcje kreatorów bardziej tudzież mniej mi znanych. I znalazłam :) A dokładnie znalazłam na nowo Matthew Williamson'a. Brytyjski projektant wcześniej nie zachwycał mnie tak jak dziś, ale to też w dość ograniczonym zakresie - ograniczonym do kolekcji Summer 2011. Każda kolekcja Williamson'a jest znacznie inspirowana kulturą Indii, ale w letniej bardzo subtelnie przemycił akcenty wschodnie, bardziej kojarzą mi się z tendencją etniczną w kontekście looku hippisowskiego.

Gorsety podkreślają kobiece wdzięki, a spodnie z podwyższonym stanem idealnie wyszczuplają. Bardzo urokliwy jest tkany gorset, wersja dla odważnych. Ten krój gorsetu przypomina mi skandaliczny gorset Madonny. Gorset od zawsze jest obowiązkową pozycją w kobiecej garderobie, ale kiedyś był narzędziem tortur a dziś seksowną bluzeczką :).



Sukienki proste w kroju, zdobione fakturą, model 27 boski, przykuł moją uwagę podczas pokazu, projektant wykazał się wyjątkowym poczuciem dobrego smaku. Dużo zaryzykował zdobiąc taki wzór materiału w ten sposób - łatwo przekroczyć granicę kiczu, ale efekt oszałamiający.

Bardzo urzekły mnie spódniczki al'a Pocahontas. Połączenie stylu lat '20 z etnicznym designem ma swój urok.  Ciekawi mnie jakbym wyglądała w tej fioletowej :). 


Źródło zdjęć tutaj.

Moda nie zna płci?


Poprzedni artykuł tak naprawdę był takim zaczepno-obronnym artykułem przed tym oto.  
Riccardo Tisci stworzył kolekcję można powiedzieć unisex albo może bardziej androginiczną.  Czy jest możliwe aby moda była unisex?, aby zaistniało zjawisko "ono" w modzie? Czy nie prowadzi to do zatracenia naszej tożsamości? 
Nasuwa mi się mnóstwo pytań w związku z tym, ale sama nie jestem w stanie sobie na nie odpowiedzieć, potrzebna by była dyskusja :) Może ten artykuł taką spowoduje. 

Wcześniej to domeną kobiet było sięganie do typowo męskich elementów mody. Coco Chanel wskoczyła w spodnie, Marlena Dietrich posunęła się odrobinę dalej nosząc garnitury w męskim stylu. Pierwszym projektantem, który stworzył całą kolekcję stylizowaną na 
Źródło: pic
męską ale dla kobiet był Yves Saint Laurent. I tak naprawdę te zabiegi stylistyczne, myślę, że śmiało tak możemy je nazwać, miały na celu ( oprócz wygody - bo to nie ulega wątpliwości, że w pewnych momentach życia spodnie są niezastąpione, np. jazda na koniu - nie wiem komu przyszło do głowy, że wygodniej jest w spódnicy i to długiej, nie dziwię się w ogóle Coco, że zamieniła ją na spodnie) podkreślenie walorów typowo kobiecych. Dobrze skrojony męski garnitur dodaje tylko seksapilu, ale czy mężczyzna w spódnicy wygląda równie seksownie jak kobieta w spodniach? 
Źródło: pic.
 A może jest tak, że panowie zazdroszczą nam kobietą spódniczek? :) Nie sądzę, wydaje mi się, że może to jest podyktowane bardziej chęcią zaistnienia w świecie fashion projektantów. Jestem dość krytycznie do tego nastawiona, może za jakiś czas się przekonam :). Choć kiedyś, jednak moda była unisex. W starożytności nie znano w modzie pojęcia płeć. Zarówno i kobiety i mężczyźni nosi się tak samo - długie sukmany, spódnice, płaszcze. W Starożytnym Egipcie mężczyźni nosili  szenti - nie było to nic innego jak chusty przewiązane wokół bioder. Lubicie drapowane sukienki? ja też, są one z kolei  stylizowane  na męski himation z antycznej Grecji. Tunika, pallium, toga itp. itd. Mogłabym tak bez końca. Tylko, że ... no właśnie to, że tak się wówczas noszono wynikało z obecnej sytuacji świadomości albo może wiedzy - po prostu nie było wyboru. W obecnych czasach taki trend jest świadomym zabiegiem stylistycznym. Możemy pozwolić sobie na więcej, na większą swobodę w każdym zakresie ( ubolewam nad tym jednak, bo są takie aspekty życia, gdzie wolałabym aby ta swoboda była mniejsza). I tutaj dochodzę do kolejnego etapu androginii - model/ka rodzaju ONO. Muzą Jeana Paula Gaultiera jest Andrej Pejic. Model/ka. Wystąpił w finale pokazu haute couture jako panna młoda. 
Źródło: pic.
Poznalibyście, że to mężczyzna?  ja nie. Mam takie skojarzenie, że to nie stylizacja na unisex ale bardziej jednak na kobietę. Głośno jest o Lea T., Andre J, James Franco , Ash Stymest - wszystko to mężczyźni, którzy może nie czują się dobrze w swojej skórze, a może znaleźli swój sposób na zaistnienie w świecie? 

Moda nie zna płci, to fakt. My sami nadajemy jej dopiero odpowiedni charakter, nie jest tak, że to co męskie jest tylko dla mężczyzn, a to co kobiece tylko dla kobiet. Nic co dla ludzi nie jest nam obce ( taka parafraza Mickiewicza mi się wkradła  ciekawe co nasz Wieszcz powiedział by o tym, że zagościł na blogu modowym ;)) ale wszystko należy dawkować z umiarem. Ja jednak wolę, gdy mój mężczyzna spędza mniej czasu niż ja przed lustrem :)

piątek, 11 marca 2011

Męska szafa

Oglądając wybiegi męskich pokazów zadumałam się na chwilkę bo jakoś tak szaro - buro tam było. Zdziwiło mnie to troszkę, gdyż po naszej stronie mocy ( w sensie damskiej) będzie dość barwnie i kolorowo.
Zestawienie sandałów ze skarpetkami u Diora przywiódł mi na myśl widoki o których wszyscy chcemy zapomnieć.


Jeden z moich kolegów na pytanie czy ubrał by kurteczkę w panterkę, a może legginsy lub też spódnico-spodnie nie odpowiedział nic, tylko spojrzał dość wymownie... Nic więcej mówić nie musiał, ale w sumie wydawało mi się, że jest taki raczej dość otwarty na eksperymenty z lookiem :D.
Jednak Riccardo Tisci projektując kolekcje SS2011 dla Givenchy sądził chyba inaczej, hmm a może ktoś powinien go uświadomić ? Chciałam maila napisać ale nie znalazłam adresu...

 
Chciałybyście zobaczyć swojego mężczyznę tak ubranego na ulicy?

Spodobała mi się za to kolekcja Martina Margiela. Proste kroje, które zawsze wyglądają elegancko, fajne połączenie materiałów, ascetyczny design podkreślają dodatki ze skóry. Kolekcja jest fajna, ale sama stylizacja kampanii zbytnio mi się  kojarzy z człowiekiem pierwotnym ...


Jeżeli zobaczycie mężczyznę ubranego w płaszcz rodem z "Columbo" lub też stylizowanego na gimnazjalistę z lat '40 to możecie być pewne, że uciekł on właśnie z pokazu kolekcji SS 2011 Driesa van Notena. Projektant przywrócił do łask spodnie bermudy, płacze zapinane na jeden guzik oraz kurtki bejsbolówki.
 


Na szczęście są to tylko inspiracje fashionerskie, statystyczny mężczyzna ( kobieta zresztą również) ubiera się zazwyczaj w sieciówkach :) I tutaj na szczęście jest troszkę radośniej i przyjemniej.
Zara wita wiosnę bardzo kolorowo. Hitem są czerwone spodnie ( sama obecnie takich poszukuję ). 


Marks & Spencer ze znaną sobie estetyką przywraca do łask kratkę, co wydaje mi się dość odważną propozycją. Efekt jest udany wg mnie.

Na koniec zostawiłam Cammel Activ :) 



Kolekcja całkowicie wpisuje się w obecne trendy, nie ulega to wątpliwości, ale marka pomimo iż męska stawia na kobiety :) Każda z nas wchodząc na stronę Cammel Active może kazać rozebrać się wybranemu modelowi, sądzę że to taki mały bonusik do zakupów. Miłej zabawy.


Przegląd skończony, choć powiem, wam, że najlepiej ubranych mężczyzn widywałam swojego czasu w pewnym klubie we Wrocławiu, tak samo jak i najlepszą muzykę tam słyszałam, ach to były czasy - klubu już nie ma, tak samo jak Wrocławia tamtego nie ma :(.

czwartek, 10 marca 2011

Okulary

Muszę wymienić okulary i to niestety nie te przeciwsłoneczne :(. Aby poprawić sobie humor przejrzałam najnowsze kolekcje. Dlaczego tak jest, że zawsze, ale to w każdej kwestii, każda rzecz którą wybieram jest tą najdroższą z możliwych ?!. Bielizna, buty, płaszcz, sweter, kurtka, laptop, kolczyki, bluzka ...i tak dalej i tak dalej.... i teraz oprawki do okularów ... Też tak macie? Więc ten humor nie koniecznie sobie poprawiłam.
Najgorsze jest to, że okulary noszę od 10 lat i wciąż się nie przyzwyczaiłam do nich, i chyba już się nie przyzwyczaję. Przeszkadzają mi, są jak natrętny niechciany trik nerwowy, którego nie chcemy a jest i musimy z nim żyć - znaczy się, ja takiego triku nie posiadam, ale słyszałam, że tak jest :). Wracając do okularów - ograniczają pole widzenia ( wiem, że to śmieszne bo bez nich widzę co najmniej słabo), ciągle o coś w nich zahaczam, przeszkadzają w całowaniu ( tak, tak to bardzo ważna sprawa :) - po prostu nie cierpię ich! Na szczęście wymyślono soczewki kontaktowe a dokładnie samą ideę wymyślił Leonardo da Vinci. O dzięki Ci wielki Leonardo, ale niestety nie każdy może nosić je cały czas, dla mnie również jest to niestety, stąd moje poszukiwanie idealnych oprawek okularowych. 

Prada:



Burberry:


Bvgari - propozycja prosto z lat '60:


Dolce&Gabbana


Przegląd zamyka Ray Ban:




Właściwie można znaleźć wszystko od seksownych krągłości po geometryczne kształty, od lekkich i frywolnych po dynamicznie podkreślające charakter. I co ja mam wybrać? A Wam, które się podobają najbardziej?

Zdjęcia pochodzą stąd i stąd.

środa, 9 marca 2011

Wiosennie a jednak zimowo

Biegłam sobie dziś w słoneczku rano ulicą. Pierwsze promyki słońca ogrzewają buźkę, ale wiatr od morza zimny wieje, więc nie porzuciłam jeszcze swojego kożuszka, ciągle jestem mu wierna ( do czasu..). Rękawiczki wymieniłam na mniej ciepłe, czyli chyba chłodniejsze, skoro mniej ciepłe :P. Ale szaliczek wciąż ten sam, może bardziej to kwestia kolorów, które zdążyłam przez te miesiące zimowe polubić szczególnie. 
Ale o mały włos nie potknęłam się o swoje własne nogi tak biegnąc przez ulicę gdyż zobaczyłam ... Hmm no właśnie co ja to zobaczyłam - nie wiem czy uda mi się zbudować odpowiednie stopniowanie nastroju, z filmem byłoby łatwiej ;). 
Najpierw zmarznięty, czerwony nos, później, biedne przekrwione od wiatru oczka, później pomarańczową buźkę od solarium, kurteczkę a'la skóra ( taka typu plastik fantastik skóropodobny - sama takie noszę ale za jakiś czas ), spódniczka, kozaczki i już. Dziewczę najwyraźniej spieszyło się do szkoły, lub też nie. Rozejrzałam się wokół i zobaczyłam bardzo wiele takich osóbek tłoczących się pod wiatami przystankowymi, pod drzewami - generalnie szukającymi miejsca chroniącego odrobinę przed zimnem. I tak sobie pomyślałam, może warto by przeprowadzić kampanię społeczną pod tytułem: Modnie zimą znaczy ciepło! albo może: Noś się ciepło - wyglądaj modnie! Jednak Spartanie rację chyba mieli twierdząc, że z wiekiem przychodzi również lepsze zrozumienie życia. 
A jak będziemy nosić się w sezonie 2011/2012 możecie już podejrzeć u Ani na blogu.

niedziela, 6 marca 2011

Bucik jest, księcia brak ....

Spotkała mnie rzecz niespotykana. Pamiętacie jak pisałam o bucikach marzeń każdej dziewczyny? Otóż otrzymałam paczkę, nadawcą jest firma Chocolissimo. Musiałam upewniać się kilkakrotnie czy oby na pewno do mnie ta paczuszka :) Jak wielkie było moje zdziwienie gdy zobaczyłam co kryje w sobie ...

Już wiecie co? Tak, dokładnie tak - pantofelek marzeń. Czekoladowy, pyszny, słodko-gorzki pantofelek marzeń. 


Jak widać spodobał się również mojej kotce Żoli.

 

Ale mam teraz wielki problem, nie wiem komu podziękować za ten cudowny prezent. Ostatni tydzień był dla mnie ciężki, ale dzięki tej niespodziance zniosłam go dzielnie. Za każdym razem jak spoglądałam na pudełeczko uśmiech pojawiał się na mojej twarzy.  Przeprowadziłam małe śledztwo, niestety bez spodziewanych efektów, więc darczyńco proszę ujawnij się lub podsuń mi jakieś wskazówki w celu namierzenia Cię abym wiedziała komu podziękować :)